Իշխանափոխության հարցում խնդիրն առաջնորդող խմբի մեջ է, ոչ թե՝ ժողովրդի. Ժիրայր Սեֆիլյան

Շուշիի առանձնակի գումարտակի հրամանատար, ազատամարտիկ, Նախախորհրդարանի քարտուղարության համակարողԺիրայր Սեֆիլյանը Tert.am-ի հետ զրույցում հայտարարեց, թե երկիրը ստեղծված իրավիճակից դուրս բերելու համար պետք է իշխանափոխություն իրականացվի, բայց ոչ այն սցենարով, ինչ՝ տարիներ առաջ, երբ ընդդիմադիր առաջնորդները գնացին թեյ խմելու: Ըստ նրա՝ խնդիրն առաջնորդող խմբի մեջ է, ոչ թե՝ ժողովրդի:

-Պարո՛ն Սեֆիլյան, ընդդիմադիր տարբեր միավորումների կողմից շարունակ խոսվում է իշխանափոխության մասին. օրեր առաջ Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարած «Քաղաքացիական նախաձեռնությունը», Ստեփան Դեմիրճյանի՝ Հայաստանի Ժողովրդական կուսակցությունը, հիմա էլ Նախախորհրդարանը՝ թեկուզ տարբեր ճանապարհներով, բայց նույն պահանջն են դնում՝ իշխանափոխություն: Չե՞ք կարծում, որ իշխանափոխություն եզրույթը մի տեսակ կարծրացել է, բոլորն այդ մասին են խոսում, բայց սայլը տեղից չի շարժվում:


-Նախախորհրդարանի ծրագիրն այն մարտավարությունն է, որից մինչ օրս չի օգտվել հայտնի ընդդիմությունը: Մեր պատկերացրած քայլերն այսպիսինն են՝ առաջիկա ամիսների ընթացքում առնվազն հարյուր մարդ պետք է ինքնաառաջադրվի: Այդ հարյուր հոգին ինքն իր միջից պետք է ընտրի 65 հոգու։ Այնուհետև նրանցից յուրաքանչյուրը նախ պետք է հավաքի իրեն լիազորող առնվազն երեք հարյուր չկրկնվող ստորագրություն, ապա նրանք պետք է հավաքվեն և իրենց միջից ընտրեն 65 հոգուց բաղկացած հիմնադիր խորհրդարան, որի առաքելությունն, ըստ էության, ոչմիայն այս ռեժիմի հեռացումն է, այլ նաև՝ անցումային ժամանակաշրջանում մեր երկրին տեր ու տիրական լինելը: Երբ ձևավորվի 65 հոգանոց մարմինը, ապա պետք է կոչ արվի ժողովրդին, պետք է գտնվի համապատասխան մեխանիզմ՝ մեր ժողովրդին մոբիլիզացնելու, հրավիրելու փողոց և այլևս չվերադառնալու տուն մինչև այն ժամանակ, երբ մեզ հաջողվի ձերբազատվել սրանցից: Ուզում եմ ասել, որ սա շատ դասական է, սակայն, ի տարբերություն նախորդ փորձերի, եթե կարծում են, որ մենք համախմբելով ժողովրդին և ասելով, թե՝ իշխանությո՛ւն, հեռացիր, իշխանությունը պետք է հեռանա, մենք այդ կարծիքին չենք: Ժողովրդի կամքն, անպայման, պետք է լինի, բայց մեր պատկերացմամբ՝ գոյություն ունի մի զինանոց, որտեղ առկա են այնպիսի զենքերի տեսակներ, քաղաքացիական անհնազանդության միջոցներ, որոնց կիրառման պարագայում, մեր պատկերացմամբ՝ շատ շուտ ծնկի ենք բերելու այս ռեժիմին:
Դժվարը միայն այս ռեժիմից ձերբազատումը չէ, դժվարը ձերբազատումից հետո կարճ ժամանակում երկիրը զարգացման հունի մեջ դնելն է: Դա է նաև պատճառը, որ մենք պայման ենք դնում հիմնադիր խորհրդարանի ստեղծման: Այսինքն՝ ինչ-որ չափով, թեկուզ սաղմնային վիճակում պետք է պատրաստ լինել ինչն ինչով փոխարինելուն, որ մենք չընկնենք եգիպտոսների կամ ուկրաինաների օրը: Սրանցից ձերբազատվելու հատվածը հեշտ հատվածն է, որովհետև այն օրը, երբ ժողովուրդն իմանա, որ մենք իրենց հրավիրում ենք և դրանից հետո հրապարակը բաց չենք թողնելու, համոզված եմ, որ ժողովրդի զգալի մասը գալու է, որովհետև մենք գիտենք, թե մեր ժողովրդի կարծիքն այս ռեժիմի մասին ինչպիսինն է:
– Անհնազանդության կոչ եք անում՝ ասելով, թե մարդիկ կգան, կմասնակցեն: Բայց տարիների փորձը ցույց է տվել, որ մենք ունեցել ենք ապրիլի 5, ապրիլի 12, հետագայում նաև մարտի 1, երբ ցուցարարները դիմադրության հանդիպելով հետ դարձան…
-Ընդդիմադիր առաջնորդներն այդ ժամանակ գնացին թեյ խմելու, հիշում ենք: Փոխվել է ամեն ինչ: Երբ ասում եմ «խենթերի» ժամանակներն են եկել, հենց դա եմ ասում: Պետք է վճռականություն լինի. եթե հակառակորդը սպառնում է արյունահեղությամբ, բռնությամբ, եթե դա պետք է լինի պայման, որ մենք հրաժարվենք մեր ուղուց, ինչպես հրաժարվեցին նախկին առաջնորդները, ապա մենք ոչ մի տեղ չենք հասնի: Այո՛, մենք մերժում ենք բռնությունը, սակայն եթե մեր նկատմամբ բռնություն է կիրառվում, մենք համոզված ենք, որ իրավունք ունենք բռնությանը բռնությամբ պատասխանելու և վերջ դնելու այդ ամեն ինչին:
– Ուկրաինական «մայդանի» կրկնություն չի՞ լինի:
-Մեր երկրում քաղաքացիական պատերազմ հնարավոր չէ: Մենք մոնոէթնիկ երկիր ենք: Գոյություն ունի տականքների մի համախումբ, նրա շուրջ հավաքված վարձկաններ և ժողովուրդ: Այսպիսինն է տարբերությունը. Այսինքն՝ մի քանի հարյուր մարդ և ժողովուրդ: Մենք հիշում ենք 2008 թվականի մարտի 1-ը, մենք տեսել ենք, թե ինչպիսին է մեր ժողովրդի վճռականությունը: Շատերը կարծում են, թե ժողովուրդը չկա, պատրաստ չէ, սակայն մենք այդ կարծիքին չենք: Մենք այն կարծիքին ենք, որ առաջնորդողներ չեն եղել, ժողովուրդը միշտ պատրաստ է եղել: Հիշում ենք, թե 2008 թվականի մարտի 1-ին ինչպես էր երիտասարդությունն իր վրա կրակողների ուղղությամբ վազում: Այդպիսի ոգեղենություն բոլոր ժողովուրդների մեջ չեք տեսնի: Հիշում ենք, որ մարտի 1-ին ներքին զորքերի զորամասերից կեսից ավելին դատարկվել էր, ծառայողները փախել էին տուն, հիշում ենք նաև, որ մարտի 1-ին Ռոբերտ Քոչարյանի օդանավը աշխատած վիճակում ժամեր շարունակ օդանավակայանում կանգնած էր՝ թռչելու, փախնելու: Այսինքն, եթե ընդդիմության ղեկավարության կողմից մի քիչ վճռականություն լիներ, այս իշխանությունը ծնկի էր իջնելու:
-Փաստորեն, առաջնորդի՞ պակաս ունենք:
-Առաջնորդող խմբի մեջ է եղել պրոբլեմը, ոչ թե մեր ժողովրդի: Մեր ժողովուրդը միշտ էլ ապացուցել է, որ ինքը կա 1996 թվականից սկսած մինչ այսօր:
-Այս անգամ ո՞վ կարող է լինել առաջնորդը:
– Փոփոխությունների իրականացման մասով ես եմ լինելու ժողովրդին առաջնորդողը: Մենք այսօրվանից ունենք նաև այն հարցի պատասխանը, թե ով է հետագայում լինելու երկրի ղեկավարի մեր թենածուն, սակայն ասվածով բավարարվում ենք, անուն չենք դնում շրջանառության մեջ: Ուզում ենք ասել, որ մեր ժողովրդի արգանդը չորացած չէ, այնպես չէ, որ այդ հայտնի եռյակի շուրջ անընդհատ պետք է պտտվենք:

Աղբյուրը՝ tert.am

Share Button